Kültürel çeşitlilik bu topraklara çok yakışıyor. Belki başka coğrafyalarda yaşayanların göremeyeceği gizli kalmış nice güzelliklere, anlayamayacağı nice duyarlılıklara akraba olmamızı sağlıyor. Hep bir mozaikten söz edilir ya, aslında mozaik parçaları biçim olarak çok yakın duran ama içerik olarak birbirinden kesin çizgilerle ayrılan bir yapıyı anımsatır. Kültürel çeşitliliğimizi en güzel tanımlayacak örnek ebru’dur. Farklı renklerin olağanüstü bir uyum içinde birbirine sarılması…

Ebru’da bir renk olmaya soyunan Pirosmani adında, yeni bir Gürcü kültürü dergisiyle tanıştırmak istiyoruz sizleri. Dergi bu adı, ünlü Gürcü halk ressamı Niko Pirosmani'den alıyor. Pirosmani, iki dilli bir dergi; yani Türkçe ve Gürcüce olarak yayımlanıyor. Yayım yeri, Gürcüce dergi ve kitapların yayımlanması geleneğine de sahip olan İstanbul kenti. Pirosmani'nin yayın yönetmenliğini Fahrettin Çiloğlu yapıyor. Hasan Çelik, İrine Giviaşvili, Kevser Uygun Ruhi, Lela Dadiani, ve Liana Ahobadze derginin editörleri. Hacer Özkan, Lela Öncü, Nana Kaçarava, Varlam Nikoladze, Yasin Öncü ve Zaza Tsurtsumia derginin yazı kurulu. Şenol Taban sahipliğini, Mustafa Yakut genel koordinatörlüğünü, Erdal Küçük de yazı işleri müdürlüğünü üstlendi. Yazarları arasında ise, Türkiye ve Gürcistan başta olmak üzere, değişik ülkeden kişiler yer alıyor.

Gürcistan coğrafi olarak bize çok yakın, ama tanışıklık açısından ele alındığında bize uzak kalmış bir komşu ülke. Komşuya doğru küçük bir pencere açmak istiyor Pirosmani. Aziz Nesin'in Gürcistan'daki karşılığı tanımlaması yapılabilecek bir Gürcü yazar Nodar Dumbadze’nin (1928-1984) öykülerinden küçük bir örnekle pencereyi aralayabiliriz de…

Dumbadze'nin öykülerinden biri sınırdaki Sarp köyünde geçer. Gürcistan ile sınır kapımızın bulunduğu Sarp kasabası, iki ülke arasında sınırlar kesinleşmeden önce büyükçe bir yerleşim birimiydi. Gürcistan-Türkiye sınırı bu köyün tam ortasından geçmektedir. Türkiye'de kalan kısım Sarp, karşı tarafta kalan kısım da Sarpi ismiyle biliniyor. Bu Sarp Köyünden -ya da Kasabasından diyelim- Çoruh nehri geçer. Çok lezzetli dağ alabalıklarının bulunduğu bu nehirde, Çoruh kıyısında bir Gürcü balık tutmaktadır. Yanına gelen bir başka köylü balık tutan adama “Sen yakaladığın balıkların Türk mü, Gürcü mü olduğunu nasıl anlıyorsun?” diye sorar. Balık tutan yanıt verir: “Bizim alabalıkların benekleri yıldız şeklinde oluyor, onlarınki ise hilâl şeklinde… Bakıyorum oltaya takılan balık hilâlli, anlıyorum ki bu bizim değil; salıveriyorum Çoruh'a”.

İnsanlarının gülmece anlayışının bile bu kadar yakın olduğu iki ülkenin arasında kültürel bir köprü oluşturmak isteyen Pirosmani üç ayda bir yayınlanacak.

Üç ayda bir görüşmek dileğiyle

ჩვენს მიწა-წყალს ძალიან უხდება კულტურული მრავალფეროვნება. სხვა გეოგრაფიულ გარემოში ალბათ არ შეიგრძნობა და ვერ გავუშინაურდებით ისეთ სილამაზეს, რაც ჩვენს მოზაიკურად ერთმანეთში შეხამებულ გარემოს ახასიათებს. ჩვენი გარემოს  ძირითადი მახასიათებელი თვისება გარეგნულად ერთმანეთის მსგავსი, მაგრამ შინაგანად თვითმყოფადი ნაწილების ის საოცარი თვითშერწყმაა, რაც მრავალფერობის ერთიანობის მომაჯადოებელ სურათს ქმნის.

გსურთ გაგაცნოთ ქართული კულტურის ახალი ჟურნალი “ფიროსმანი”, რომელიც ამ მრავალფეროვნებაში თავისი განსაკუთრებული ფერადობის მატარებელია.

ჟურნალის დასახელება, საქვეყნოდ ცნობილი ქართველი მხატვრის ნიკო ფიროსმანის სახელიდან გვაქვს აღებული. ფიროსმანი ორენოვანი ჟურნალია, გამოდის თურქულ და ქართულ ენებზე. “ფიროსმანის” სახლი სტამბოლშია, სტამბოლს კი მოგეხსენებათ, ქართული ჟურნალებისა და წიგნების გამოცემის დიდი ხნის ტრადიცია აქვს.

ფიროსმანის მთავარი რედაქტორი ფაჰრეტტინ ჩილოღლუ გახლავთ, ჟურნალის რედაქტორები არიან ჰასან ჩელიკი, ირინე გივიაშვილი, ქევსერ უიგუნ რუჰი, ლელა დადიანი და ლიანა ახობაძე. მთარგმნელთა საბჭო არიან ჰაჯერ ოზქანი. ლელა მსხალაძე (გაჩეჩილაძე). ნანა კაჭარავა. ვარლამ ნიკოლაძე. ივერი მსხალაძე და ზაზა წურწუმიაჭ.

ჟურნალის მფლობელია შენოლ ტაბანი, მთავარი კოორდინატორი მუსტაფა იაკუტი, პუბლიკაციების პასუხისმგებელი რედაკტორი ერდალ ქუჩუკი.

ფიროსმანის მწერლებს შორის არიან როგორც საქართველოსა და თურქეთის, ასევე სხვა ქვეყნების მოქალაქეები.

საქართველო ჩვენთვის გეოგრაფიული თვალსაზრისით ახლო ქვეყანაა, მაგრამ ვერ ვიტყვით, რომ თურქეთის საზოგადოებრიობა საფუძვლიანად იცნობს საქართველოს. აზიზ ნესინის ქართველი კოლეგის, სახელოვანი ქართველი მწერლის ნოდარ დუმბაძის (1928-1984)  ერთი მოთხრობიდან ქვემოთ მოყვანილი ნაწყვეტი თურქეთ-საქართველოს ურთიერთობების ახლო წარსულიდან საინტერესო შტრიხებს შეიცავს.

ნოდარ დუმბაძის ერთ-ერთი მოთხრობაში აღწერილია სასაზღვრო სოფელი სარფი. სარფი, თურქეთ-საქართველოს შორის ამჟამად არსებული საზღვრის გავლებამდე დიდ სოფელს წარმოადგენდა. ახლა სარფი სახელმწიფო საზღვრით ორად არის გაყოფილი. დუმბაძის მოთხრობაში, სარფზე ჩამომავალ მდინარეზე ქართველი სარფელი თევზაობს, მეზობელი ჩამოივლის და ეკითხება, კალმახს რომ დაიჭერ, როგორ გაიგებ თევზი თურქია თუ ქართველიო? მეთევზე კი პასუხობს, ჩვენი კალმახები ვარსკვლავებით არის დაწინწკლული, თუ  ნახევარმთვარის ფორმის წინწკლები აღმოაჩნდა, თურქი კალმახი იქნება და უკანვე ვაგდებ წყალშიო.
აი ასე ახლოსა ვართ ერთმანეთთან თურქეთი და საქართველო.

“ფიროსმანის” დანიშნულება ჩვენს ქვეყნებს შორის კიდევ ერთი კულტურული ხიდის  გადებაა.
ყოველ სამ თვეში ერთხელ შეხვედრამდე