Sayı: 11 (Yaz 2010) - ნომერი: 11 (ზაფხული 2010 წ)


Kızıl bir rüzgâr gibi geçip gidiyor hayat… / წითელი ქარივით მიფრინავს ცხოვრება...

Kızıl bir rüzgâr gibi geçip gidiyor hayat, önüne düşleri ve aşkları katarak… Hayat, kendisinin kızıl bir rüzgâr olduğunu bilmeden, bir martının beyaz kanatlarında taşıyıp getirdiği… Bazen deli bir fırtına, bazen ılık bir meltem... Rengini değiştirip bazen maviye, bazen sarıya çalıyor… Ama o da gidebileceği yolu izliyor yalnızca, sağa sola sapsa da bazen, korksa da kurduğu düşlerden, kaçmak ve gizlenmek istese de... Ve sonunda aynı yere varıyor kızıl rüzgârın izinden giderek, o yere, biraz erken ya da geç… Âşık olduğu kızla ilk öpüşmenin verdiği esrikliği yanında taşıyor yol boyunca, ama o yere gelince duruyor ve ilk öpüşmeyi orada bırakıp tek başına devam ediyor yoluna, beyaz kurdelelerin sarktığı ağaçların altından geçerek… Bu kardan kurdeleleri ağaçlara asan kız, her birine birer damla gözyaşı akıtıyor, sabahın çiy taneleri gibi saf ve duru… Ve sonra, her biri kızıl rüzgârın içinden geçerek renklerini değiştiriyor…


Hayat, yukarılara yükselip, geniş kanatlı bir kuş gibi gökyüzü atlasından kendine kanatlar takıyor; oradan bakıyor gözyaşından çiy tanelerine. Yeşili sarıya boyayan akşam güneşi, atlastan kanatların altından süzülerek denizin sularına kızıl bir yol döşüyor. Kızıl yol önce mora, sonra gecenin karanlığına bürünüyor; hayat karanlıktan önce gençliğine dönüyor, dünyanın bütün kardelenlerini kollarına alıp bu kızıl yoldan geçerek âşık olduğu kıza gidiyor. Yağmurun içinden geçen bir şarkı gibi kız gelip usulca sokuluyor ona, ilk kez dokunuyormuş gibi dokunuyor... Kardelenler dünyanın bütün gülümsemeleriyle sarıyor ikisini, sonra kenara çekiliyor. Hayat, kardelenlerin sesiyle atlastan kanatlara doğru haykırıyor, yukarıdaki kendisine ve aşk, kızıl bir rüzgâra dönüşüp ona doğru yol alıyor. Hayat gidiyor, geride kızın ince uzun parmakları ve kardelen kokulu avuçları kalıyor.

İnce uzun parmaklar ve kardelen kokulu avuçlar biliyor nereye gittiğini hayatın, hangi yolu geçtiğini, hüznünü nereye serptiğini… Çiy tanelerini kurdelelerden, kurdeleleri ağaçlardan topluyor kız, çırçıplak bırakıyor ağaçları, geçip giden bir ömrü… İlk öpüşmenin esrikliğini kanatlı bir at yapıp kızıl rüzgârı arkasına atarak, o öpüşten sonra gökyüzüne haykırılmış sevgi sözlerinin peşine takılıyor ve o da gidiyor, aynı yolu izleyerek...

Hayat başa dönüyor, kendi başlangıcına, arkasına düşleri ve aşkları alarak… Kızıl bir rüzgâr olduğunu bilmeden, bir martının beyaz kanatlarında taşıyıp getirdiği…


Fahrettin Çiloğlu

 

წითელი ქარივით მიფრინავს ეს ცხოვრება, წინ მიერეკება მთელ თავის ოცნებებსა და სიყვარულებს... თოლიის თეთრი ფრთებით მოტანილი ცხოვრება, რომელმაც არც კი იცის, წითელი ქარი რომაა... ხან გადარეული გრიგალია, ხანაც – ნაზი თბილი სიო... ფერსაც იცვლის, ზოგჯერ ცისფერი და ოქროსფერი გადაჰკრავს... მხოლოდ ისიც გამჩენისაგან დაწესებულ თავის გზას მიჰყვება; მარჯვნივ ან მარცხნივ რომც გადაუხვიოს ხანდახან, თავისი გამოგონილი ოცნებებისა რომც შეეშინდეს, გაქცევა და დამალვა რომც მოუნდეს... წითელი ქარის კვალს ადევნებული ბოლოს და ბოლოს, ადრე თუ გვიან, ისევ იმავე ადგილს მიაღწევს... შეყვარებული გოგონას პირველი კოცნით გამოწვეული მსუბუქი თრობა თან დააქვს მთელი ამ გზის მანძილზე, მაგრამ, როდესაც იმ ადგილს მიაღწევს, ჩერდება, პირველ კოცნას იქვე ტოვებს და მარტოდმარტო აგრძელებს გზას... გზას, რომელიც თეთრი ბაფთებით მორთული ხეების ქვეშ გადის... და გოგონა ამ თოვლის მაქმანებს ხეებზე კიდებს, ყოველ მათგანს თითო წვეთ ცრემლს აწვეთებს, დილით დადებული თრთვილის მარცვლებივით კამკამას, ფაქიზსა და სუფთას... შემდეგ ეს ცვრის ნაჟური ცრემლები გაივლიან წითელი ქარის წიაღში და ფერებს იცვლიან...

ცხოვრება უსასრულოდ ზევით მიიწევს, მაღლდება. ზღაპრული ფასკუნჯივით ცის კაბადონის ატლასიდან ფრთებს ისხამს; ზემოდან გადმოჰყურებს ცრემლებიდან ჩამოღვენთილ ცვრის მარცვლებს. მწუხრის მზე, რომელიც სიმწვანეს ოქროსფრად ღებავს, ატლასის ფრთების ქვეშ აღწევს და ზღვის ლივლივა წყალზე წითელ გზას აგებს. წითელი გზა ჯერ იისფერს იღებს, შემდეგ კი ღამის წყვდიადში ეხვევა; ვიდრე ბნელში დაინთქმებოდეს, ცხოვრება ახალგაზრდობაში ბრუნდება, მთელი ქვეყნიერების ენძელებს, თეთრ ყვავილებს მკლავებში იბღუჯავს და ახალდაგებული წითელი გზით შეყვარებულ გოგონასთან მიდის. წვიმაში გამოვლილი სიმღერასავით მოდის ასული და ფრთხილად ეხუტება მას, თითქოს პირველად ეხებაო, ისე... ენძელები მთელი ქვეყნიერების ღიმილში ახვევენ ორივეს, შემდეგ კი განზე დგებიან. ცხოვრებას ენძელების ხმით აღმოხდება ძახილი ატლასის ფრთების მისამართით, უსასრულოდ ზევით, თვით საკუთარი თავისადმი და სიყვარული, წითელ ქარად ქცეული, მისკენ იღებს გეზს. ცხოვრება მიდის, მიფრინავს, უკან კი ასულის გრძელი, თხელი თითები და ენძელების სურნელით გაჟღენთილი ხელისგულები რჩება...


თხელმა გრძელმა თითებმა კარგად უწყიან, საით წავიდა ცხოვრება, რომელი გზით იარა და სად მიმოაბნია დარდი და ნაღველი... ასული აგროვებს მაქმანებიდან ჩამონადენ ცვარს, ხეებს ხსნის ბაფთებს, მთლიანად აშიშვლებს მათ და სწრაფად, უკანმოუხედავად გაფრენილ ცხოვრებას... პირველი კოცნის გაბრუებას ფრთიან რაშად აქცევს და წითელ ქარს შემოუგდებს ზურგზე... იმ კოცნის მერე ცის კაბადონის მისამართით ნაღაღადებ სასიყვარულო სიტყვებს დაედევნება და რაშიც მიდის, მიფრინავს, თელავს ისევ იმავე გზას...


ხელისგულებირჩება...ცხოვრებასაწყისსუბრუნდება,თავისდასაწყისს...უკანმიჰყვებამთელიმისიოცნებებიდასიყვარულები...სულაცარ იცის, რომ წითელი ქარია, თოლიის თეთრი ფრთებით მოტანილი...  (თურქულიდან თარგმნა ნანა კაჭარავამ)

 

ფარნა-ბექა ჩილაშვილი

 

Kızıl bir rüzgâr gibi geçip gidiyor hayat… / წითელი ქარივით მიფრინავს ცხოვრება...
Fahrettin Çiloğlu / ფარნა-ბექა ჩილაშვილი

Anıların ışığında Ahmet Özkan Melaşvili… / აჰმედ ოზქან მელაშვილის გახსენება…
Kevser Ruhi / ქეთი ხანთაძე

Laz ozan Hasan Helimişi.. / ლაზი მგოსანი ხასან ჰელიმიში..
Tina Şioşvili / თინა შიოშვილი

Düşümde annemin kanaviçeleri.. / დედაჩემის ნაქარგი მესიზმროს..
Kevser Ruhi / ქეთი ხანთაძე

Bahtiyar Babil’in Gürcü hükümdarı.. / ბედნიერი ბაბილონის ქართველი ხელმწიფე…
Dato Turaşvili / დათო ტურაშვილი

Müzikle Gürcüstan’a yolculuk… / მოგზაურობა საქართველოში მუსიკის თანხლებით...
Mircan Kaya / მირჯან კაია

Önceki hayatlardan kalan izler.. / წინა ცხოვრებიდან დარჩენილი კვალი
Mikail Kaya / მიქაილ კაია

Güneşli günler görecektik! / მზიანი დღეები გველოდა! 
Şenol Taban / შენოლ თაბანი

Gürcistan Bağımsızlık Komitesi hakkında yeni keşfedilmiş anılar / ახლად აღმოჩენილი მოგონებები საქართველოს დამოუკიდებლობისკომიტეტისშესახებ
GiorgiMamulia/გიორგიმამულია

Nigali üzerine… / ნიგალის შესახებ...
Marika Cikia  / მარიკა ჯიქია

Başım bulutlarda, yüreğimde bir sızı… / ღრუბლებში დავფრინავ, გული კი მტკივა...
Bedisa Eloğlu / ბედისა ელიაძე

Gürcü elyazmaları.. / ქართული ხელნაწერები
Selda Uygun / სელდა უიგუნი

Oşki’yi kurtaralım! / გადავარჩინოთ ოშკის ტაძარი!
İrine Giviaşvili, Buba Kudava / ირინე გივიაშვილი, ბუბა კუდავა

    Copyright © 2007 Pirosmani